Het goede nieuws is, hieronder kun je luisteren naar een sprook. Het slechte nieuws is, de verteller kon niet komen.
Heeft hij keelpijn? Plankenkoorts? Ruzie gehad met één der personages?
Ik weet het niet. Maar we zullen het vandaag zonder moeten doen. Laat je verbeelding de vrije loop en verzin zelf het verhaal. Het kan nog alle kanten op zolang de verteller niet terug is.
… Lees verder...
binnenkort verschijnt er op Storytel, Luisterrijk, de luisterbieb en natuurlijk op deze site een bundel sprookjes, of eigenlijk zijn het meer sproken. Het wordt namelijk tijd dat sprookjes in hun oude sinistere glorie worden hersteld. Dit gaat zo:
1. Een paar bekende sproken door de wringer halen.
2. Een paar nieuwe sproken schrijven; die zijn dan automatisch al verwrongen.
Voorbeelden van bekende sproken die de wringer hebben gehad:
De kikker wordt een sluwe hagedis. Roodkapje ontmoet Isengrijn. Doornroosje heeft nachtmerries en de prinses op het witte paard heeft dollartekens in haar ogen.
Voorbeelden van nieuwe sproken:
Gaia komt stiekem in het heelal spelen. Een meisje zoekt haar ultieme verhaaltje voor het slapengaan. De prinses houdt van de draak en de dieren zijn de mensen beu. Ze bellen de verdelgingsdienst.
Fragment uit één der sproken:
De volgende keer: Hoe klinkt een sprookje zonder stem?… Lees verder...
De afgelopen tijd heb ik voor Mike Schipper’s Youtube-kanaal de vijfde track mogen maken, welke meteen ook de eerste track vormt van een drieluik waarin Celtische en synthesizermuziek elkaar vinden met als thema: the pirate kingdom.
Hier is deel 1 van dit drieluik:
En hier is het vervolg:
Zodra het derde deel af is, mixt Mike Schipper de stukken achter elkaar tot het een verhaal vormt, dat Mike je met veel plezier zal vertellen.… Lees verder...
Enkele weken terug mocht ik voor de muziekhoek van Mike Schipper’s Youtubekanaal, https://www.youtube.com/channel/UCJzzAKdlIijnLtORJsyrR2w , een track maken getiteld: The trance of Egypt. Het verhaal dat Mike hiermee vertelt beslaat het leven van een pharao, van geboorte tot het moment waarop zijn tombe wordt gesloten. Wil je met hem meewandelen op deze levensweg, dan kun je hem luisteren door hier te klikken:
… Lees verder...
Als liefhebber van achterstevoren gedraaide muziek moet ik natuurlijk ook dit meesterwerk met de hele wereld delen. Razend knap meneer Verburg!
… Lees verder...
Ergens in het jaar 1996 raakte de tape van een cassettebandje in de kreuk.
Daar begon het allemaal mee. Het bandje kraakte wat, bleef even stil en opeens klonken de spelcomputer, de parkietjes en de stemmen achterstevoren. Eerst VOND ik het vooral gek, maar algauw het mooiste dat er bestond! Ik begon bandjes te verkreukelen om het nog een keer te horen, en rende regelmatig naar mijn ouders omdat ik de boel gesloopt had. Die opnames waren me dierbaar, maar dat weerhield me er niet van het af en toe nog eens te proberen.
Recept voor achterstevoren gedraaide muziek en/of een kapotte tape::
1. Men neme een cassettebandje en haalt er wat tape uit.
2. Dit verfrommel je in je handen tot het helemaal in de knoop raakt.
3. Laat de tape los en draai met je duim aan één van de tandwieltjes tot de tape weer helemaal op de spoel zit.
4. Tot slot doe je het bandje in de cassettespeler en zet deze aan.
Nu kunnen er drie dingen gebeuren:
Hij kraakt even en speelt gewoon verder waar hij is gebleven,
Hij kraakt even en doet niks meer; de tape is gebroken en je kunt je bandje gedag zeggen, of de breuk opzoeken en met een stukje op maat geknipt plakband repareren.
Of hij kraakt even, en tadaaaa! Speelt het stukje achterstevoren. Hoera! Je hebt nu een dof, vernaggeld stukje tape! Geniet van de verdraaide woorden, aanzwellende echo’s en enge muziek.
Gelukkig kwam ik er jaren later achter dat je een bandje ook gewoon achterstevoren kon afspelen. Hiervoor had je een viersporenrecorder nodig. Het werkte heel simpel: Je deed er een bandje in op kant a, en liet kant b afspelen. Die klonk dan achterstevoren. Wat een mooi, helder geluid, en dat zonder iets te slopen! Ik kon er uren naar luisteren. Dat je met een viersporenrecorder ook muziek kon mixen of een hoorspel kon opnemen, was bijzaak.
Mijn bandjes heb ik inmiddels gedigitaliseerd, maar je hoort nog steeds dat ik ermee heb zitten klieren. Dan kun je toch beter digitaal de boel omdraaien? Hoor deze luisterfilmmuziek van Rebex in reverse:
… Lees verder...
Twee honden vechten om je heen, een derde loopt er snel naartoe met een 3D-microfoon. Het resultaat klinkt alsof jij daar op de grond zit, vooral als je luistert door een koptelefoon:
Speciaal voor Valentijnsdag zijn hier enkele muziekfragmenten uit Kyupido, een luisterfilm die dit voorjaar zal verschijnen.
Als een ninja en een Griekse god staat hij verdekt op je te richten. Welke kleuren hebben de veren op zijn pijl? Wat betekenen ze? Kun je ook maar iemand bedenken die nog nooit door hem geraakt is?
Je zult maar haar moeder, vriendin of vage kennis zijn. Haar woordenstroom is als een trage mars langs de gesloten deuren: Eindeloos. Het lukt haar gewoon niet om stil te zijn of stil te zitten.
Hieronder hoor je achtereenvolgens de fanatieke aanvoerder (0 tot 53 seconden), de leuke lieve Judoka (53 tot 1:17 seconden) en de blinde boogschutter (1:17 tot het einde). De begeleiding verdwijnt, maar de melodie blijft bestaan en wordt zelfs voller.
Een kok of goochelaar zou dit nooit doen, maar ik ga hier mijn
geheime recept achterlaten voor een Rebex Luisterfilm. Hieronder lees je hoe deze tot stand komt en welk proces hij moet doorlopen. Na elke fase kun je zelf proeven hoe hij intussen klinkt. Veel lees- en luisterplezier!
Stap 1. Het schrijven
Alles begint met het schrijven van een boek of een verhaal. Schrijven doe ik nu vijftien jaar met
veel plezier en ik heb tientallen boeken, verhalen en novelles klaarstaan om luisterfilm te worden. Dit vergt natuurlijk tijd, dus alleen de beste gaan door naar fase 2. En intussen blijf ik schrijven, omdat ik het neit laten kan.
Stap 2. Het inspreken
Als de tekst is goedgekeurd, lees ik hem voor in wav-formaat. Hierbij gebruik ik de spraaksynthesizer van de computer. Dit voelt echt als voorlezen zoals ik deed toen ik nog kon zien. . Ik sluit me op in mijn studio met een microfoon, een geluidskaart en een toetsenbord (de computer moet buiten blijven) en vervolgens ga ik los. Het idee dat niemand me kan horen maakt dat ik me extra goed kan concentreren en inleven in de personages. Ik kleur ze in zonder terug te vallen op gekke stemmetjes. Natuurlijk is het een zoektocht naar de juiste klemtoon, tempo en lading, dus een ruw bestand duurt doorgaans vier keer langer dan het hoofdstuk!
Stap 3. Ontfouten
Wanneer een hoofdstuk is ingelezen, moet hij flink worden opgepoetst. Ik knip alle foutjes, stiltes en klikjes eruit, bepaal welke zinnen het mooist gelukt zijn en voeg waar nodig alvast echo en galm toe. Dit ‘ontfouten’ is een behoorlijk priegelwerk, maar het resultaat is een heus luisterboek.
Stap 4. Het script
Maar ik wil geen luisterboek. Ik wil een luisterfilm, met geluid en muziek. En dus begin ik aan het script. Tussen de regels van de tekst maak ik aantekeningen waar geluid of muziek moet gaan klinken, hoelang en hoe hard, met welke effecten of instrumenten, waar het begint en waar het eindigt, en bovenal: Welke sfeer het moet uitdrukken.
Stap 5. Het ontwerpen van geluidseffecten
Aan de hand van het script begin ik te bewerken. Hierbij gebruik ik zowel eigen geluiden als rechtenvrije collecties. Ik schilder achtergronden, zoals vogels, de wind en ruisend verkeer, handelingen zoals lopen, vechten en in het water vallen, en abstracte of onhoorbare geluiden zoals lichtflitsen, een droomstaat of het … Lees verder...