Red de Roland! (een terugblik)

Sinds een week is één van mijn verloren zonen terug, en wel de Roland Fantom x8. Waar hij heeft uitgehangen en waarom?
Hier een kleine terugblik:

Red de Roland!

Red hem van mij die erbij zit te eten en te drinken, waardoor hij nu helemaal verroest is… Het arme ding. Mijn Yamaha kijkt me verwijtend aan. “Hoe kun je mijn broer dit nou aandoen?” vraagt hij.
“Welke broer?” vragen mijn voetpedaal en nieuwe standaard, want die hebben hem nog nooit gezien.
“De Roland is een heel, heel mooi instrument,” begin ik te vertellen. “Ik heb hem in 2009 gekocht en toen was hij…”
“Als je hem zo mooi vindt, waarom heb je hem dan gesloopt?” vraagt de Imac streng.
Kijk, als mijn PC zo streng praat haal ik er mijn schouders over op. We kennen elkaar al jaren. Maar de Imac en ik moeten elkaar nog een beetje leren kennen (ik jou niet, zegt de Imac, je Iphone heeft me alles over jou verteld) dus ik weet soms nog niet hoe ik zijn intonatie moet interpreteren. En dus kijk ik beschaamd omlaag en begin mijn verhaal nog eens.
“De Roland is een heel mooi instrument, dat helaas door mijn toedoen nu bij dokter Da Capo zit, in Nietap , vlakbij Leek. Daar maken ze hem schoon, zetten er een nieuw klavier in en vervangen een paar knopjes, maar die had ik niet gesloopt hoor, echt niet! Die waren al zo toen ik hem kocht als demo, ik zweer!”
“No swearing,” zegt Microsoft word, die ik tegenwoordig in het Engels gebruik en niet zo houdt van stopwoordjes. Ik beloof niet meer te zweren en vertel verder; over de liefde op het eerste gezicht, toen ik hem in 2007 al zag staan, bekrast en sterk en prachtig, over hoe een vriend en ik hem in 2009 samen naar huis sleepten en hoe hij jarenlang op bureaus en gammele standaarden gestaan heeft. Het voetpedaal en de nieuwe standaard luisteren ademloos.
“Wanneer komt hij terug?” vraagt de nieuwe standaard.
“Vandaag of morgen, hoop ik,” antwoord ik en start mijn computer op. “Wij zullen afwachten. En terwijl we dat doen, zal ik jullie laten horen wat de Roland mij heeft helpen maken!”
Iedereen valt stil. Zelfs de Imac start op met zijn vrolijke muziekje, en de laptop laat zijn Windows 95-prelude horen, die ik zelf heb ingesteld. Allen luisteren naar Roland’s muziekje.
Kom gauw terug, … Lees verder...

Studio, eight years ago

Goedemiddag? Ochtend? Avond? Nacht?
Je weet het niet, want overal is het donker om je heen. Donker, en vooral doodstil. Er klinkt geen enkel geluid dan dat van je eigen ademhaling. Het is warm en ietwat klam, het lijkt zelfs steeds warmer te worden.
Waar ben je toch?
Voorzichtig tast je om je heen; de wanden zijn zacht en bobbelig en laten zo een meter ruimte. De zoldering, al even zacht, zit vlak boven je hoofd.
Met bonzend hart begin je je af te vragen of er ook ergens een lichtknop zit, of nog beter: een deurknop!
Dan begint er een stem te spreken. Een stem die van alle kanten lijkt te komen, zo luid en helder klinkt ze in de doodstille ruimte! De spreekster vertelt, en verhaalt van duizend dingen. Ze spreekt in een gloednieuwe microfoon en drukt zo nu en dan zachtjes op het toetsenbord.

Het is middernacht en ik zit in mijn geluidsdichte studio, waar niemand me hoort en ik niemand kan horen.
Wees gerust: boven in het hoekje zit de haak waarmee je de deur kunt openen.

Op 7 september 2013 begon mijn oom (www.zenvolzingen.nl en ‘Www.RaEnGaya.nl) aan de bouw van deze studio. Tussen de panelen van de wanden zit glaswol, om het geluid van binnen naar buiten te dempen, en aan de binnenwanden zit het welbekende isolatiemateriaal dat, behalve de acoustiek, ook het geluid naar twee kanten dempt. Hij is groot genoeg om comfortabel achter een tafeltje te zitten waarop een microfoon staat vastgeschroefd, en er is zelfs ruimte om nog wat rommel te laten slingeren. Geluidskaart, toetsenbord, paar dozen…
De studio staat op wieltjes, net hoog genoeg om er een geruisloze laptop onder te verstoppen. En genoeg ruimte erbovenop om er vanalles op kwijt te kunnen. Wat een ding!
Maar het mooiste is natuurlijk die massieve deur. Je trekt hem dicht en bent compleet weg van de wereld…
Peter heeft, zeg maar gerust, dag en nacht gewerkt, gezaagd, geschroefd, gesjouwd, gehoest (dat was dus het glaswol…), gemeten, berekend, getimmerd en geplakt. Soms mocht ik ook even helpen, bijvoorbeeld door tegenkracht te geven als hij aan het schroeven was, en door te helpen het hele gevaarte op zijn rug te draaien. En natuurlijk de typische klusjes als koffie brengen, eten maken en hem helemaal platknuffelen!
Op het einde kreeg mijn oom ook nog wat bijstand van mijn oud-leraar muziek, die net als hij erg handig … Lees verder...

Ontwerpstudio Karel en Linda

Een lang gekoesterde droom komt uit: Ondanks dat ik door mijn blindheid zelf niet meer kan tekenen, hebben mijn luisterboeken toch prachtige omslagen gekregen.

Vandaag heeft Ontwerpstudio Karel en Linda elf nieuwe covers geleverd voor Rebex Luisterfilms, en wat zijn ze mooi geworden! En wat een geweldige samenwerking! Karel en Linda reageren snel, zijn enthousiast, denken mee en laten jou ook meedenken. Twee van mijn grootste muzen waren mijn ogen en hielpen me beslissen, en zo kwamen we gezamenlijk tot het beste resultaat.

Ik weet precies wie ik het omslag voor mijn volgende boek laat maken. Ontwerpstudio Karel en Linda natuurlijk: www.karelenlinda.nl… Lees verder...

Portfolio

Hieronder kun je een aantal voorbeelden beluisteren van ingelezen tekst, geluidsbewerking en muziek op maat.

 

Fragment uit een ingelezen tekst geschreven door Ben Blakmor:

Een compilatie van muziek en geluiden voor het Twitch-kanaal van Blind Warrior Sven

Ingelezen tekst uit een voorleesboek voor jonge kinderen:

Muziek voor hoorspel, film, reclame etc.:

Muziek voor (audio) games:

Muziek uit de te verschijnen audio game Fantasy Thievery:

Jingles voor (internet)radio:

Voorbeelden van op maat gemaakte ringtones:

Lees verder...

Muziek in dromen

Hoor jij weleens muziek als je droomt?

Ik wel. Soms hoor ik hem nog als ik wakker word, en probeer hem dan altijd even te spelen. Dat klinkt ongeveer zo:

 

De muziek is al net zo fragmentarisch als de droom, maar wat mij betreft ook net zo inspirerend. Misschien horen we het nog eens

terug in een Rebex Luisterfilm!… Lees verder...

Stop the wirewar!

Vandaag was het oorlog op de werkplek van Rebex. Dat wil zeggen snoerenoorlog. Ze lagen, kronkelden, slingerden en hingen overal. En een knopen dat erin zaten! Wij zijn allen met elkaar verbonden, ofwel alles zit met alles in de knoop. Computers met USB-hubs, keyboards met geluidskaarten, een mengpaneel met iedereen. Jacksnoeren, midikabels, stroomtoevoer en stekkerdozen overal.
Vroeger noemde ik dit mijn snoerenjungle. Die naam zal ik moeten herzien. Want nu snap ik waar het woord wirwar vandaan komt.
Het is gewoon een wirewar zonder e!… Lees verder...

Mijn trouwe stok

Mensen schrijven blogs, sociale media en boeken vol over hun trouwe geleidehond. Wel, ik wil daar een stokje voor steken. Mag ik u voorstellen? Mijn mooie witte blindengeleidestok!
Mijn scepter, mijn lantaarntje, en mijn trouwe vriend.

 

Beschrijving
Deze stok is gemakkelijk te herkennen; wit met twee rode banden eromheen. Het handvat is zwart en aan de punt zit een balletje waarmee hij vrolijk over de grond scharrelt op zoek naar obstakels, texturen en stoeprandjes. Het balletje was, geloof ik, ooit ook wit.
een alledaagse blindenstok, of rolstok, zul je denken. Maar nee hoor! Deze stok is héél bijzonder.
Ten eerste omdat hij net zo lang is als ikzelf (stokken mogen officieel maar tot je oksel komen) en ten tweede vanwege de maffe voorwerpen die ik aan het handvat hang bij wijze van sleutelhanger.

 

Way, way, way!
Deze stok is mijn scepter, omdat mensen opzij springen, weg schuifelen, halt houden en voor me buigen (dat beeld ik mij tenminste graag in) en hun hulp aanbieden zodra ze me zien zoeken. Eens ben ik zelfs per auto naar mijn paleis gebracht, omdat het regende!
En dan is er nog het Mozes-effect. Ik sta in een drukke winkel en draai me om, en voor mij splijt de massa mensen uiteen om een pad vrij te maken. Heerlijk.

 

Lichtschijnsel
Deze stok is mijn lantaarntje.
Toen ik net blind werd (ik was een jaar of negentien) voelde het alsof alles was versmald. In plaats van een volledig beeld vol kleur, beweging en details had ik nu enkel dat ene stukje grond onder mijn stokpuntje. De rest wás er gewoon niet. Soms droomde ik dat ik door het donker fietste, en niet van de witte streep af mocht. Want dat was onzichtbaar.
Nu zie ik het anders. Uiteraard is het voor mij niet donker (daar kan ik op zich al een blog over volschrijven!) maar behalve dat is deze stok een lantaarn met naast een lichtbron ook een schijnsel. Het geratel kaatst als licht tegen de bomen, muren, struiken, palen en auto’s. Vleermuisgeklik heb ik niet nodig. Mijn stok maakt herrie genoeg.
Dit noemen ze passieve echolokalisatie. Na zes jaar te hebben geoefend met dit terugkaatsende licht, besef ik opeens dat ik niet meer zonder kan.

 

Gids
Tot slot; deze stok is mijn trouwe vriend omdat hij mij dingen leert over het leven. Vertrouwen in de mensheid bijvoorbeeld, en een wapen als … Lees verder...

Muziek op maat voor een blinde krijger

Geniet jij ook zo van het zonnetje? Of zit je met jeukerige ogen thuis?

Nou ik niet! 🙂

Al een paar weken ben ik bezig met een hele leuke opdracht, namelijk jingles en muziek maken voor het twitchkanaal van Blind Warrior Sven. Sven is een fanatiek gamer van Street fighter, retro games en audio games. Op twitch streamt hij zijn gameplay terwijl hij met zijn bezoekers chat en ook weleens een potje met hen vecht. Je kunt zijn twitchkanaal vinden op:

https://www.twitch.tv/blindwarriorsven
Meer weten over Blind Warrior Sven? Via deze Youtubelink vind je een geniaal interview met hem:

Lees verder...

Muziek uit de te verschijnen luisterfilm Kyupido

Muziek uit de te verschijnen luisterfilm Kyupido

Speciaal voor Valentijnsdag zijn hier enkele muziekfragmenten uit Kyupido, een luisterfilm die dit voorjaar zal verschijnen.

Als een ninja en een Griekse god staat hij verdekt op je te richten. Welke kleuren hebben de veren op zijn pijl? Wat betekenen ze? Kun je ook maar iemand bedenken die nog nooit door hem geraakt is?

Je zult maar haar moeder, vriendin of vage kennis zijn. Haar woordenstroom is als een trage mars langs de gesloten deuren: Eindeloos. Het lukt haar gewoon niet om stil te zijn of stil te zitten.

Hieronder hoor je achtereenvolgens de fanatieke aanvoerder (0 tot 53 seconden), de leuke lieve Judoka (53 tot 1:17 seconden) en de blinde boogschutter (1:17 tot het einde). De begeleiding verdwijnt, maar de melodie blijft bestaan en wordt zelfs voller.

Lees verder...