Zoostar – de deur uit met jou!

“Rebex, wil jij even een boodschap voor me doen?”
“Laat jij even de honden uit?”
“De zon schijnt, de wind waait, en het is goed voor de geest!”
Zelfs toen ik nog wat kon zien, was het al een hele klus om mij naar buiten te schoppen. Met vrienden ging ik wel, en hardlopen was leuk, maar de games, schetsboeken en computers waren er ook nog!
Toen ik blind was geworden werd de drempel naar buiten nog wat hoger. Je moest op elke stap letten, verkeerslawaai was overal en trouwens, buiten kon je niet schrijven of muziek maken.
Zodoende duurde het vaak lang voor ik een route had geleerd, en nog langer voor ik hem ging gebruiken. Als het niet hoeft…

En toen kwam Zoostar in mijn leven.

Zoostar is een toegankelijk spel dat je buiten moet spelen. De enige manier om echt verder te komen, is om de deur uit te gaan. In Zoostar bouw je je eigen dierentuin,; je vangt je eigen beestjes, verzorgt ze en verhandelt ze, laat jongen geboren worden en bouwt nieuwe verblijven. Hoe verder je uitbouwt, hoe hoger het bezoekersaantal. Je bouwt voorzieningen, organiseert evenementen en verkoopt dieren aan andere spelers. Het geld begint al aardig binnen te stromen!
Maar, je kunt niet alles zomaar vanaf je bank doen. Hoe graag ik dat ook zou willen; ik zal toch echt naar buiten moeten om nieuwe dieren te vangen.
Ik zou nooit vrijwillig door onze rommelige straat zwerven. Of over het volgebouwde plein. Of langs de drukke weg.
Maar geloof me. Voor een zeldzaam dier, of een nieuw level, ga ik de deur wel uit!
Kou? Regen? Mensen die me raar nakijken?
Boeiend; ik hoor daar een vos roepen! En daar zit een heilige ibis! Even oversteken. Als ik nou nog ietsje verder loop, misschien heb ik die zeearend dan te pakken… En hoor je dat? Er zijn weer twee kraanvogelkuikens geboren.

Het spel is niet alleen verslavend, het vraagt ook iets van mij. Stefan van Loenen, de ontwikkelaar, vraagt me geregeld voor wat sound design. De roep van een dier dat je wil vangen, een feestelijk geluid als je een level haalt, of een oeps-geluidje als er iets mislukt. En als de geluidseffecten klaar zijn, mag ik nog even lekker buiten gamen.

Tot mijn verbazing begin ik minder vaak te verdwalen. En hoe denk je dat dat komt?
Door oefening natuurlijk. Doordat ik eindelijk … Lees verder...

Mooi uitzicht, maar het oor wil ook wat

Je kunt de klok erop gelijk zetten. Zodra bezoekers bij me binnenkomen klinkt het: “Oh, wat een prachtig uitzicht hebben jullie!”
Dat geloof ik meteen. Goedzienden (en AI-apps) beschrijven het uitzicht haast idyllisch: bomen, zo ver het oog reikt, bij zonsopgang of met rijp bedekt, en in de verte de domtoren.
“Leuk,” denk ik dan. “Maar het oor wil ook wat. Het uitzicht mag dan mooi zijn, maar het uitgehoor! Moet je nou luisteren!”

Dat is toch geen gehoor?

Al jaren probeer ik verkeersgeluiden uit mijn geluidsopnames weg te houden. Door ’s ochtends vroeg op te nemen, of middenin de nacht, of middenin het bos. Of door achteraf de juiste frequenties weg te halen. Even net doen of al die auto’s, vrachtwagens, vliegtuigen, grasmaaiers, bladblazers en hogedrukspuiten er niet zijn. Kan ik de opnames gelijk ook makkelijker in een luisterfilm verwerken.
Of tenminste, dat had ik gehoopt.
Want wat ik ook doe, het geloei, gedreun, gepiep, geronk, getoeter en gebrul sluipt overal in. Ik ben nog nooit op een plek geweest waar helemaal geen verkeersgeruis klonk. En het is me ook nog niet gelukt ze uit de opname te filteren, dus mocht jij weten hoe dat moet: laat gerust wat tips achter in de reacties!

Intussen denk ik dat wij ons meer bewust moeten worden van de invloed van geluid.
We leren de herrie te negeren, maar ik geloof dat dat onbewust veel energie kost.
We horen het laagste gedreun en het hoogste gepiep niet, maar ik geloof dat ze de gezondheid aantasten van mens en ander dier.
En tot slot: We genieten van het zicht en vergeten het gehoor, terwijl ik denk dat een groen uitgehoor even belangrijk is als een groen uitzicht.… Lees verder...

Voorlezen, hoe doe je dat – het korte antwoord

Laatst kreeg ik de vraag: “Hoe lees je je boeken voor als je niets kunt zien, en het braillelezen te langzaam gaat?”
Het korte antwoord hoor je in onderstaande demonstratie:

De volgende keer volgt het volledige verhaal, van veel te grote letters tot de verwekking van de luisterfilm.… Lees verder...

Een blik in de auditieve spiegel

Je spiegelbeeld kan confronterend zijn, maar er is ook een auditieve spiegel. En die is soms ronduit griezelig!

Zul je net zien, dan wil je je nieuwe luisterfilm inlezen en krijg je last van je keel. Sorry studiootje, je moet even dicht! Slaap lekker microfoon. Slaap lekker geluidskaart. Ach nieuwe luisterfilm, kijk niet zo bedroefd. Zoiets duurt misschien een week.
Oké, paar weken.
Oké, een maand…
Ja hallo. Zo komt-ie natuurlijk nooit af!
Weet je wat? Ik ga eens kijken of een AI-stem mijn luisterfilms kan inlezen. Toevallig kan een vriend lokaal op zijn computer stemmen klonen. Wacht. Ik geef hem wat schone audio van mijn stem. Eens kijken hoe dat klinkt, zo’n AI-Rebex!

Dat was het moment waarop ik in de auditieve spiegel keek, en er iets anders terugstaarde:

Ach ja, da’s mijn muze natuurlijk! Hij wil ook een luisterfilm inspreken.
Zullen we toch maar even wachten tot mijn keel genezen is?… Lees verder...

Canida komt binnenkort

Wat krijg je als je een mens en een helhond kruist?
Dan krijg je Canida.
Een monsterlijk klein kreng van een kind, destructief, wild, vraatzuchtig en levensgevaarlijk…
Dan krijg je een korte luisterfilm, vermomd als onschuldig tafareel: twee nichtjes spelend op een zonovergoten landgoed, en in het huis een zilvergrijze hond met een hoffelijk karakter.
En ach. Dat wolven en jachthonden hem vrezen, en de stalmeester hem niet vertrouwt… Daar moet je je niets van aantrekken. Aai hem maar; hij mag je!

Hieronder alvast een luisterfragment, dan kun je even proeven voor het echt misgaat.

Deze novelle van een vrome vrouw, een vreemd kind en iets dat zich als dier voordoet, is binnenkort te downloaden via deze website en te streamen op je favoriete platform: Storytel, Spotify, Kobo en de Luisterbieb.… Lees verder...

Met of zonder saus?

Muziek en sounddesign kunnen een verhaal leven inblazen, illustreren en verrijken, maar ze kunnen ook afleiden of overweldigen.
Zo zijn er luisteraars die, juist door al die muziek en geluiden, moeite hebben het verhaal te volgen.
Ze horen zoveel; waar moeten ze zich nu op richten? De verteller? Dat geluidje? Die muziek?
Tegelijkertijd zijn er luisteraars die er geen genoeg van kunnen krijgen. Hoe meer prikkels, hoe beter. En het liefst nog in surround sound! Als er even geen geluid klinkt, bedenken ze er zelf één.

Zelf kan ik beide groepen heel goed volgen. Decoraties kunnen mooi zijn, maar rust is ook soms nodig. Hou je van drukke patronen of effen kleuren? Minimalistisch of rococo?
Dus nu is mijn vraag aan jou:

Vind jij een luisterboek prettiger als je je alleen op de stem hoeft te concentreren, of juist als je door stem, geluid en muziek wordt meegenomen?… Lees verder...