Je kunt de klok erop gelijk zetten. Zodra bezoekers bij me binnenkomen klinkt het: “Oh, wat een prachtig uitzicht hebben jullie!”
Dat geloof ik meteen. Goedzienden (en AI-apps) beschrijven het uitzicht haast idyllisch: bomen, zo ver het oog reikt, bij zonsopgang of met rijp bedekt, en in de verte de domtoren.
“Leuk,” denk ik dan. “Maar het oor wil ook wat. Het uitzicht mag dan mooi zijn, maar het uitgehoor! Moet je nou luisteren!”
Dat is toch geen gehoor?
Al jaren probeer ik verkeersgeluiden uit mijn geluidsopnames weg te houden. Door ’s ochtends vroeg op te nemen, of middenin de nacht, of middenin het bos. Of door achteraf de juiste frequenties weg te halen. Even net doen of al die auto’s, vrachtwagens, vliegtuigen, grasmaaiers, bladblazers en hogedrukspuiten er niet zijn. Kan ik de opnames gelijk ook makkelijker in een luisterfilm verwerken.
Of tenminste, dat had ik gehoopt.
Want wat ik ook doe, het geloei, gedreun, gepiep, geronk, getoeter en gebrul sluipt overal in. Ik ben nog nooit op een plek geweest waar helemaal geen verkeersgeruis klonk. En het is me ook nog niet gelukt ze uit de opname te filteren, dus mocht jij weten hoe dat moet: laat gerust wat tips achter in de reacties!
Intussen denk ik dat wij ons meer bewust moeten worden van de invloed van geluid.
We leren de herrie te negeren, maar ik geloof dat dat onbewust veel energie kost.
We horen het laagste gedreun en het hoogste gepiep niet, maar ik geloof dat ze de gezondheid aantasten van mens en ander dier.
En tot slot: We genieten van het zicht en vergeten het gehoor, terwijl ik denk dat een groen uitgehoor even belangrijk is als een groen uitzicht.