De taal der dieren

“Ik ben naar boven ma!”
“Oké! Kom je zo wel terug? De hond moet nog uit.”
“Ja ja!” Voeten in slippers komen haastig naderbij. De deur gaat open en Radna laat zich op haar bed vallen terwijl ze heel diep uitblaast. Zwart haar valt over het kussen. Zwarte ogen vallen dicht terwijl de zucht eindigt in stilte, oh de heerlijke stilte…
Even geen Rhyno die achter iedereen aantrippelt en met zijn monotone robotstem om aandacht bedelt. “Bal. Koekje. Spoor. Buiten. Aai. Alpha.”
Alpha betekent in zijn taal ‘ik hou van je en zou je graag even aanbidden en schoonlikken als je tijd hebt’. Die betekenis leerde Radna heel snel, want soms loopt hij haar dagen achterna terwijl hij het woordje alpha herhaalt als een mantra. En hij houdt pas op als hij haar heeft aanbeden en gelikt.
Nu hoort ze enkel het gerommel in de keuken, het chirpen van de mussen en het geruis van verkeer in de verte. Geen getrippel. Geen robotstem.
“Was hij maar een robot,” denkt ze slaperig. “Dan had hij een uitknopje.”

Al sinds ze zich kon heugen wenste Radna dat de dieren konden praten. Wat een gesprekken zou ze met hen voeren. Grote mensen roddelden en slijmden. Dieren waren zichzelf. Zij deden niet aan leugens en kritiek. Zij zeiden vast hele lieve dingen.
En dus sprak ze tegen de dieren, soms uren achtereen, en dit moet haar ouders zijn opgevallen want jaren later werden zij de eersten in Nederland die hun hond lieten chippen.
Plotseling kreeg hun plattelandsdorpje de bekendheid van Amsterdam. Stel je voor: De eerste hond ter wereld die kon praten als een mens. Revolutionair! Wat zou hij hen vertellen? Wat zou hij de mensheid leren? Radna danste door het huis en hield spreekbeurten op school, nog voor Rhyno goed en wel terug was uit het lab.@
“De chip wordt geïmplanteerd in het taalcentrum van de hersenen. Hij zet alle geluiden en lichaamstaal om in woorden. Een halsband met een ontvangertje geeft deze woorden weer met een spraaksynthesizer. Is het niet geweldig?”
Hoe geweldig het was kon ze toen nog niet vermoeden, maar wat een heerlijke tijd van gespannen verwachting. Papa en mama waren opgetogen en de media niet weg te branden.
Toen kwam de dag waarop Rhyno het lab mocht verlaten. Nog een beetje versuft stapte hij het zonlicht in, en keek haar aan. De luidspreker op zijn halsband kraakte.
“Alpha.”
Zijn … Lees verder...

Zeven redenen waarom schrijven gezond is

Zeven redenen waarom schrijven gezond is

Schrijven is goed voor je. Het bevordert je geestelijke gezondheid, geeft rust en brengt overzicht. Of je nu fictie schrijft of een dagboek bijhoudt, schrijven is gezond.
hieronder zeven redenen waarom schrijven zo gezond is:

1. Het brengt je gedachten op orde.
Een mens kan nooit zo snel schrijven als hij kan denken. Als je je gedachten opschrijft, ga je automatisch al orde en structuur aanbrengen in die gedachten zodat je ze in woorden kunt omzetten. Het bijhouden van een dagboek helpt dus om je hoofd leeg te maken. Hierdoor slaap je beter en begin je fris aan je dag.

2. Schrijven als geheugensteuntje
Als je hoofd snel overloopt van informatie, kan schrijven een enorme uitkomst zijn: Boodschappenlijstjes, to do-lists, eetdagboekjes, agenda’s, verjaarskalenders, verlanglijstjes, kasboekjes en andere aantekeningen…
Deze geheugensteuntjes zijn makkelijk gemaakt; de uitdaging is om ze te checken!

3. Het afreageermechanisme
Zit je iets dwars? Soms helpt het al om het op te schrijven. Gewoon voor jezelf. Om alles op orde te krijgen (zie punt 1) maar ook om stoom af te blazen zonder dat je iemand ermee kwetst. Natuurlijk is het uiteindelijk beter om over je problemen te praten. Schrijven helpt daarbij, doordat je alvast eruit hebt gegooid wat je anders op zou kroppen of uit zou schreeuwen. Al schrijvend kom je jezelf onder ogen, doe je zelfkennis op, en word je al wat rustiger.

4. Schrijven met anderen
Creatief schrijven is alleen al heel leuk. Nog leuker wordt het als je samen schrijft: Een grappig verhaal over je studiegenoten of collega’s, een boek dat jullie samen willen uitgeven, of een verhaal dat door een hele groep geschreven wordt waarbij iedereen een stukje mag verzinnen. Samen schrijven is een heerlijk tijdverdrijf en versterkt ook nog eens de band.

5. Ter inspiratie
Een brainstormsessie is één van de meest effectieve manieren om ideeën op te doen. Zo’n brainstormsessie kan ook schrijvend; maak een bestandje of pak een vel papier, en schrijf alles op wat in je opkomt. Dit bestandje of velletje papier bewaar je op een vaste plek waar je hem gemakkelijk kunt terugvinden, nalezen en aanvullen. Als je graag impulsief begint te schrijven, doe dat dan zeker. De mooiste en meest originele ideeën komen soms uit schrijfsels waar je niet teveel bij nadenkt.

6. Schrijf je memoires
we zitten allemaal boordevol herinneringen. Dit zijn waardevolle schatten, maar soms zijn het er … Lees verder...

Eén van mijn grootste muzen

Vandaag is het tijd om iemand even heel uitgebreid te bedanken, namelijk:
Peter Raadsen.
Ook wel Skippy, Skippy de Clown, Peter Skip Raadsen etc.
en waarvoor wil ik hem bedanken?

* Hij heeft eigenhandig mijn studio in elkaar gezet,
* Zo eens in de zoveel tijd houden we geweldige brainstormsessies,
* Het was zijn (geniale!) idee om een mixertje te gebruiken om alle apperatuur te monitoren,
* Hij is het brein achter de mooie beelden van mijn youtube-fragmenten,
* Hij is één van de twee tekenaars die mijn logo hebben ontworpen
* En bovenal: Hij is een onuitputtelijke bron van inspiratie!

Dankjewel, oom!! Je bent fantastisch!… Lees verder...

Gedicht – arme stakker

Arme Stakker
Is weer wakker
Voelt zich brakker
dan hiervoor

Sloft een beetje
Tree voor treetje
Met haar theetje
Op één oor

Ben aan ’t piepen
Ben aan ’t griepen
Me verdiepen
In mijn pijn

Kan niet werken
En niets merken
Niet aansterken
Niets is fijn

Uche uche
Wat een stugge
Nog een vlugge
Aspirien

Zie haar vluchten
En verzuchten
Kan niks luchten
Kan niks zien… Lees verder...

Pjoeterperikelen

Dat je dit leest, beste bezoeker, betekent dat de computercrisis voorbij is. Ik had wat problemen met de internetverbinding, met de IP-configuratie, met een externe harde schijf die bestanden eerst beschadigde en toen maar helemaal opat, met een paar browsers die het zat waren, met een mailprogramma dat vreemde bijlages verzond, met een overijverige antivirus, en toen dacht mijn geleende laptop: Weet je wat? Zoek het uit!
Maar we zijn er weer: met nieuwe artikelen, een nieuw verhaal en nieuwe geluidsfragmenten.… Lees verder...

15 plaatsen en momenten voor een luisterfilm

1. Tijdens het koken
2. Onder het ontbijt, de lunch of het avondeten
3. Tijdens de afwas
4. Tijdens de sport; fitness, hardlopen, spinnen, de hometrainer etc.
5. Voor het slapengaan
6. In de trein, bus, vliegtuig of in de auto
7. Terwijl je de hond uitlaat of wandelt in park, bos of op het strand
8. Tijdens het opruimen in huis
9. Tijdens het borduren, breien, tekenen of schilderen
10. Terwijl je in de tuin werkt
11. Tijdens het stofzuigen
12. Zittend op de bank met een schaaltje lekkers
13. In de wachtkamer van dokter, tandarts of ziekenhuis
14. In de pauze (op school of werk)
15. Samen romantisch luisterfilm kijken bij kaarslicht

Weet jij nog meer plekken en tijdstippen om een luisterfilm te luisteren? Laat dan zeker een reactie achter; wie weet wat voor leuke ideeën er nog voorbij zullen komen.… Lees verder...

Luisterfilmmuziek

In de filmindustrie wordt muziek vaak gebruikt om je onderbewuste te bespelen: Je hoort de muziek niet altijd, maar je voelt hem. Je kunt het echter ook omdraaien. Haal de film weg, en je houdt een los muziekstuk over dat een verhaal vertelt.
In het fragment hieronder hoor je een scene uit een te verschijnen luisterfilm, maar dan enkel de muziek. Geen stem die vertelt, geen geluiden. Wat voor verhaal zou het nu zijn? Waar gaat het over, wat gebeurt er allemaal?
Tot deze luisterfilm uitkomt, laat ik dat aan jouw verbeelding over.
Lees verder...

Verhaal – Naar het radmuseum

Naar het Radmuseum
Uit: De schoolkrant, jaargang 30, november 2142

Hallo, ik ben Paul Kerwijk en ik ben 11 jaar. Vorige week zijn we met groep 5, 6, 7 en 8 naar het radmuseum geweest. Dat is een elektriciteitscentrale waar ze stroom opwekken. We mochten in verschillende raderen lopen en we zagen een film over de geschiedenis van het rad.

Vroeger gebruikten de mensen geen raderen. Je had kerncentrales die heel gevaarlijk waren. Het afval was heel giftig en er gebeurde soms een ramp. Hierna gingen de mensen windmolens, waterraderen en zonnepanelen gebruiken. In sommige landen zijn die er nog. In Nederland is het looprad voor het eerst ingevoerd. Dat was in 2035. Eerst nog alleen bij rijke mensen en sporters. Het rad werd aangesloten op een accu of op het lichtnet. De rijke mensen lieten de beste sporters voor zich lopen en gaven daar geld voor. Sommige sporters hadden zelf een rad. Zij leefden heel luxe en werden heel rijk.
Later bouwden ze de dorpscentrales waar één mens tegelijk in kon. Iedereen kwam één keer per dag aan de beurt; van je 4e tot je 75e. Kinderen en ouderen mochten een half uur, alle andere mensen een uur. Zieken en gehandicapten hoefden niet te lopen. Wij mochten ook een paar oude raderen proberen. Ik heb in eentje gelopen uit 2035, dat was gaaf! Hij liep heel zwaar alsof er iets vast zat.
Nog wat later kwamen de stadscentrales, daar kunnen vijftig tot vijfhonderd mensen tegelijk in lopen. Je koopt een abonnement waarin staat hoeveel stroom je krijgt en hoeveel je moet lopen. Net als nu werd je vroeger elke maand getest hoe hard je liep. Ik loop nu gemiddeld 23 km/u.

Aan het eind van de dag zijn we in het pannenkoekenhuis gaan eten dat naast het museum staat. Ik koos de Oranjerad, met pompoenpasta en peentjes. Ik vond hem niet zo lekker, maar ik kreeg wel het vlaggetje!… Lees verder...