“Rebex, wil jij even een boodschap voor me doen?”
“Laat jij even de honden uit?”
“De zon schijnt, de wind waait, en het is goed voor de geest!”
Zelfs toen ik nog wat kon zien, was het al een hele klus om mij naar buiten te schoppen. Met vrienden ging ik wel, en hardlopen was leuk, maar de games, schetsboeken en computers waren er ook nog!
Toen ik blind was geworden werd de drempel naar buiten nog wat hoger. Je moest op elke stap letten, verkeerslawaai was overal en trouwens, buiten kon je niet schrijven of muziek maken.
Zodoende duurde het vaak lang voor ik een route had geleerd, en nog langer voor ik hem ging gebruiken. Als het niet hoeft…
En toen kwam Zoostar in mijn leven.
Zoostar is een toegankelijk spel dat je buiten moet spelen. De enige manier om echt verder te komen, is om de deur uit te gaan. In Zoostar bouw je je eigen dierentuin,; je vangt je eigen beestjes, verzorgt ze en verhandelt ze, laat jongen geboren worden en bouwt nieuwe verblijven. Hoe verder je uitbouwt, hoe hoger het bezoekersaantal. Je bouwt voorzieningen, organiseert evenementen en verkoopt dieren aan andere spelers. Het geld begint al aardig binnen te stromen!
Maar, je kunt niet alles zomaar vanaf je bank doen. Hoe graag ik dat ook zou willen; ik zal toch echt naar buiten moeten om nieuwe dieren te vangen.
Ik zou nooit vrijwillig door onze rommelige straat zwerven. Of over het volgebouwde plein. Of langs de drukke weg.
Maar geloof me. Voor een zeldzaam dier, of een nieuw level, ga ik de deur wel uit!
Kou? Regen? Mensen die me raar nakijken?
Boeiend; ik hoor daar een vos roepen! En daar zit een heilige ibis! Even oversteken. Als ik nou nog ietsje verder loop, misschien heb ik die zeearend dan te pakken… En hoor je dat? Er zijn weer twee kraanvogelkuikens geboren.
Het spel is niet alleen verslavend, het vraagt ook iets van mij. Stefan van Loenen, de ontwikkelaar, vraagt me geregeld voor wat sound design. De roep van een dier dat je wil vangen, een feestelijk geluid als je een level haalt, of een oeps-geluidje als er iets mislukt. En als de geluidseffecten klaar zijn, mag ik nog even lekker buiten gamen.
Tot mijn verbazing begin ik minder vaak te verdwalen. En hoe denk je dat dat komt?
Door oefening natuurlijk. Doordat ik eindelijk de stimulans heb om toch die deur uit te gaan!
Dank je wel, Zoostar, voor nu al 42 kilometer wandelen en spelen!
Ben je ook benieuwd naar dit spel dat mij zo vasthoudt? Neem een kijkje op www.Partyvaibz.com voor links naar de app store en Play Store.