Je spiegelbeeld kan confronterend zijn, maar er is ook een auditieve spiegel. En die is soms ronduit griezelig!
Zul je net zien, dan wil je je nieuwe luisterfilm inlezen en krijg je last van je keel.
Sorry studiootje, maar je moet even dicht! Slaap lekker microfoon. Slaap lekker geluidskaart. Ach nieuwe luisterfilm, kijk niet zo bedroefd. Zoiets duurt misschien een week.
Oké, paar weken.
Oké, een maand…
Ja hallo. Zo komt-ie natuurlijk nooit af!
Weet je wat? Ik ga eens kijken of een AI-stem mijn luisterfilms kan inlezen. Toevallig kan een vriend lokaal op zijn computer stemmen klonen. Wacht. Ik geef hem wat schone audio van mijn stem. Eens kijken hoe dat klinkt, zo’n AI-Rebex!
Dat was het moment waarop ik in de auditieve spiegel keek, en er iets anders terugstaarde:
Ach ja, da’s mijn muze natuurlijk! Hij wil ook een luisterfilm inspreken.
Zullen we toch maar even wachten tot mijn keel genezen is?